Aleksandra Domańska reinterpretuje klasyczne dzieła Henryka Rzewuskiego, Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Elizy Orzeszkowej w kontekście naszej tożsamości narodowej. „Od dawna nie czytałem tak wnikliwych analiz polskiej duszy i polskich podziałów” – pisze prof. Andrzej Friszke.

Dziś w Bibliotece „Więzi” ukazała się książka „Bohatyrowicze. Szkice do portretu” Aleksandry Domańskiej. Autorka podejmuje na nowo lekturę klasycznych dzieł Jędrzeja Kitowicza, Józefa Wybickiego, Henryka Rzewuskiego, Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Elizy Orzeszkowej w kontekście naszej tożsamości kulturowej i narodowej.

„Autorka wiele uwagi poświęca dziedzictwu duchowemu, jakie poprzednie pokolenia przekazały nam w spadku, a które mimo upływu wielu lat nadal nie zostało przezwyciężone” – zauważa prof. Rafał Habielski.

Aleksandra Domańska, „Bohatyrowicze. Szkice do portretu”

Aleksandra Domańska, „Bohatyrowicze. Szkice do portretu”, Wydawnictwo Więź, Warszawa 2019

Zdaniem prof. Andrzeja Friszkego, „eseje Aleksandry Domańskiej poświęcone analizie polskich tradycji patriotycznych XVIII-XIX wieku pokazują głęboką perspektywę naszych dzisiejszych sporów o polskość, o sens dziejów, o relacje z Europą Zachodnią”. „Odniesienia do współczesności są jednak bardzo dyskretne, nie mają nic wspólnego z publicystyką lub polemiką. Od dawna nie czytałem tak wnikliwych analiz polskiej duszy i polskich podziałów” – zaznacza szef działu historycznego kwartalnika „Więź”.

Aleksandra Domańska to pisarka, reżyserka, absolwentka Filologii Polskiej UW i Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, autorka spektakli teatralnych, telewizyjnych i filmu dokumentalnego „Wilcza 11” oraz książek: „Ulica cioci Oli” (2013), „Ulica Pogodna” (2014) i „Grzybowska 6/10. Lament” (2016).

DJ