Nie brak po obu stronach stereotypów i bolesnych wspomnień. Podejmujmy zatem wspólne działania wszędzie tam, gdzie to możliwe.

26 stycznia obchodzimy po raz kolejny Dzień Islamu w Kościele katolickim. Jak co roku jego temat jest zaczerpnięty z przesłania Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego na zakończenie muzułmańskiego miesiąca postu, ramadanu. XIX Dnia Islamu będziemy więc obchodzić pod hasłem: „Chrześcijanie i muzułmanie: od współzawodnictwa do współpracy”.

Temat ten jest szczególnie bliski Radzie Wspólnej Katolików i Muzułmanów. Celem jej istnienia jest bowiem nie tylko dążenie do wzajemnego poznania religii, kultury oraz tradycji chrześcijaństwa i islamu, ale też stworzenie przestrzeni dla wspólnego podejmowania działań zarówno w kwestiach edukacyjnych i społecznych, jak i religijnych. Wierzymy bowiem, że czerpanie z dobrych zasobów obu naszych religii nie tylko nie stanowi zagrożenia dla żadnej z nich, ale przeciwnie – na gruncie społecznym pomaga nam utrwalać te wartości, które są nam wspólne. Wśród tych wartości na pierwszym miejscu stawiamy troskę o człowieka i jego godność, zaś na gruncie religijnym – pogłębienie naszej własnej (odpowiednio: katolików i muzułmanów) wiary oraz lepsze jej rozumienie. Obecność naszych braci – katolików, muzułmanów – przyjmujemy zatem z wdzięcznością, jako dane nam wsparcie i pomoc.

Zdajemy sobie sprawę, że doświadczenia historyczne obu stron, a także bieżące wydarzenia na świecie oraz polityczna narracja mogą być poważnym utrudnieniem dla rozwijania tego typu postaw. Chociaż historia Rzeczypospolitej stanowić może wyjątkowo krzepiący przykład współistnienia obu tych religii w jednym państwie i wzajemnego przyjaznego czerpania z kulturowego dziedzictwa, to jednak i u nas nie brak było po obu stronach stereotypów i bolesnych wspomnień. Kościół katolicki, już w soborowej Deklaracji o stosunku Kościoła katolickiego do religii niechrześcijańskich „Nostra aetate” apelował: „Jeżeli więc w ciągu wieków wiele powstawało sporów i wrogości między chrześcijanami i muzułmanami, święty Sobór wzywa wszystkich, aby wymazując z pamięci przeszłość szczerze pracowali nad zrozumieniem wzajemnym i w interesie całej ludzkości wspólnie strzegli i rozwijali sprawiedliwość społeczną, dobra moralne oraz pokój i wolność”. Muzułmanie zaś w liście do przywódców chrześcijańskich „Jednakowe słowo dla nas i dla was” napisali: „Muzułmanie i chrześcijanie stanowią razem wyraźnie ponad połowę ludności całego świata. Bez pokoju i sprawiedliwości między tymi dwiema społecznościami religijnymi nie może być mowy o pokoju na świecie. Przyszłość świata zależy od pokoju pomiędzy muzułmanami a chrześcijanami”.

Serdecznie zachęcamy zatem wszystkich katolików i muzułmanów, którzy – bądź z racji urodzenia bądź z racji wyboru – uznają Polskę za swoją ojczyznę, aby próbowali podejmować wspólne działania wszędzie tam, gdzie jest to możliwe i potrzebne, zwłaszcza na gruncie społecznym. Szczególnie apelujemy do wszystkich, którzy podejmują wszelkiego rodzaju katolickie inicjatywy społeczne, aby zapraszali do udziału w nich także braci muzułmanów. Choć bowiem ze względu na swoją niewielką liczebność wydają się oni nie mieć znaczącego wpływu na kształtowanie polskiej rzeczywistości społecznej, to jednak ich obecność i zaangażowanie może być pięknym znakiem wspólnoty wartości oraz możliwości współpracy w społeczeństwie coraz bardziej zróżnicowanym.

w imieniu członków Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów:
Agata Skowron-Nalborczyk – współprzewodnicząca ze strony katolickiej
Rafał Berger – współprzewodniczący ze strony muzułmańskiej

Rada Wspólna Katolików i Muzułmanów działa od 1997 r. i stawia sobie za cel propagowanie dialogu między wyznawcami tych dwóch religii w Polsce oraz Europie Środkowo-Wschodniej. Jest organizacją oficjalnie uznaną przez Konferencję Episkopatu Polski.

Historia poprzednich obchodów Dnia Islamu znajduje się na stronie Rady: radawspolna.pl