Patriarcha ekumeniczny Konstantynopola i przedstawiciele organizacji katolickich wsparli projekt M2020, którego celem jest podjęcie działań na rzecz redukcji emisji dwutlenku węgla do 2020 roku.

W opublikowanym 28 czerwca na łamach magazynu „Nature” artykule naukowcy przedstawili krótkoterminowy plan ochrony klimatu Ziemi przed wpływem emisji dwutlenku węgla do atmosfery. Autorzy twierdzą, że jeśli w ciągu najbliższych trzech lat, do 2020 roku, zostaną podjęte odpowiednie – radykalne – kroki, istnieje szansa na osiągnięcie założeń paktu klimatycznego z Paryża z 2015 roku. Celem paktu w dłuższej perspektywie czasowej jest ograniczenie globalnego wzrostu temperatury spowodowanego działalnością człowieka do 2 stopni Celsjusza (w stosunku do epoki przedindustrialnej).

Pod apelem artykułu podpisało się 62 naukowców z całego świata, w tym oficjalny przedstawiciel ekumenicznego patriarchy Bartłomieja ds. klimatu, a także przedstawiciel organizacji Global Catholic Climate Movement (Globalny Ruch Katolików na Rzecz Klimatu). Strona internetowa projektu streszcza najważniejsze jego cele. Do 2020 roku świat powinien osiągnąć na poniższych polach:

  1. Energetyka: surowce odnawialne powinny zdobyć znaczną część rynku produkcji energii na świecie (ok. 30 proc. w stosunku do 23,7 proc. w 2015 roku), przestaną powstawać nowe elektrownie węglowe;
  2. Infrastruktura: miasta i państwa wprowadzają w życie i zaczynają realizować plan całkowitego zaprzestania emisji dwutlenku węgla do atmosfery do 2050 roku;
  3. Transport: promowanie transportu bezemisyjnego w największych miastach i arteriach świata, zdecydowany wzrost sprzedaży pojazdów elektrycznych;
  4. Gospodarka przestrzenna: całkowite zatrzymanie procesu wylesienia (deforestacji), zaangażowanie na rzecz rozwoju lasów, wspieranie przyjaznych dla klimatu form rolnictwa;
  5. Przemysł ciężki: ograniczenie emisji dwutlenku węgla w przemyśle ciężkim, który produkuje obecnie ponad 20 proc. światowej emisji, dostosowanie produkcji żelaza, stali, cementu, chemikaliów, oleju i paliw do norm zawartych w paryskim pakcie klimatycznym;
  6. Gospodarka: Inwestycje w działania klimatyczne przekraczają bilion dolarów rocznie, wszystkie instytucje finansowe mają oficjalne, transparentne strategie działania na rzecz ochrony klimatu.

Od czasu rewolucji przemysłowej w drugiej połowie XIX wieku człowiek wyemitował ok. 2100 miliardów ton dwutlenku węgla do atmosfery. Globalne ocieplenie spowodowane działalnością człowieka przekroczyło już ponad 1 stopień Celsjusza, spowodowało topnienie lodu na Antarktydzie i Grenlandii i zanikanie raf koralowych. Podniesienie poziomu wód w morzach i wysychanie jezior zmusiły do migracji miliony ludzi, kolejne dziesiątki milionów są zagrożone.

Papież Franciszek opublikował encyklikę Laudato si’, w której przedstawił integralne chrześcijańskie spojrzenie na ekologię, a także na problem globalnego ocieplenia, wystosował także Orędzie na Światowy Dzień Modlitw o Ochronę Stworzenia, które analizował dla Laboratorium „Więzi” Jacek Poznański SJ:

„Ekologia integralna encykliki Laudato si’ wyraźnie ukazała wewnętrzny związek ochrony Bożego stworzenia z, jakże biblijną, troską Boga o ochronę ubogich i marginalizowanych. Podkreślała potrzebę dialogu o cierpieniu i jednych i drugich, konieczność usłyszenia «zarówno wołania ziemi, jak i krzyku biednych». Jak wybrzmiewające echo encykliki-hymnu, obecne orędzie przypomina jej refren: «ludzie są głęboko wzajemnie powiązani ze sobą, a także ze stworzeniem jako całością. Gdy źle traktujemy przyrodę, to źle traktujemy także ludzi». I odwrotnie: «Troska o przyrodę stanowi część stylu życia, który oznacza zdolność do życia razem i komunii» (Laudato si’ 228)”.

Od wielu lat na rzecz ekologii działa także patriarcha ekumeniczny Konstantynopola Bartłomiej. Był to jeden z tematów jego tekstu, który publikowaliśmy w zimowym numerze kwartalnika „Więź”.